სომხეთი 7 ივნისს სტრატეგიულ საპარლამენტო არჩევნებს ატარებს — ქვეყნის დამოუკიდებლობის ისტორიაში პირველი ღრმად გეოპოლიტიზებული კენჭისყრა. კითხვა ერთია: გააგრძელებს სომხეთი სვლას ევროკავშირისკენ, თუ ისევ რუსეთის ორბიტაზე დარჩება?

18 პოლიტიკური ორგანიზაცია მონაწილეობს; ამომრჩეველთა სიაში — 2,5 მილიონი. ახალ პარლამენტს პროპორციული სისტემით აირჩევენ, მინიმუმ 101 დეპუტატს. ბარიერი ერთ პარტიაზე — 4%, ორ-პარტიულ ალიანსზე — 8%.

პრემიერ-მინისტრ ნიკოლ ფაშინიანის „სამოქალაქო კონტრაქტი” ბოლო გამოკვლევებით 32%-ით ლიდერობს. ძირითადი კონკურენტები პრორუსული ძალებია — მათ შორის პატიმარი მილიარდერ სამველ კარაპეტიანის პოლიტიკური ალიანსი. გადაუწყვეტელ ამომრჩეველთა სიმრავლე შედეგს მიუახლოვებელს ხდის.

„რუსები სულაც არ არიან ბედნიერები ჩვენი სომხეთში ყოფნით; არსებობს მტკიცებულებები, რომ ისინი მოქმედი პრემიერ-მინისტრის დამარცხებას ცდილობენ,” — განაცხადა 3 ივნისს სახელმწიფო მდივანმა მარკო რუბიომ სენატის საგარეო ურთიერთობათა კომიტეტის სხდომაზე. ვაშინგტონი ერევანს TRIPP-ის — ტრამპის სამშვიდობო ინიციატივის — ჩარჩოში ებმება. ბრიუსელი კი 50 მილიონ ევროს ჰპირდება და სომხური პროდუქციის ევრობაზარზე შეტანაში დახმარებას. ფაშინიანი თავის მხრივ ჰპირდება, რომ სომხეთი 2 წელიწადში ევროკავშირში უვიზოდ მოგზაურობას შეძლებს.

29 მაისს ასტანაში, ევრაზიული ეკონომიკური კავშირის სამიტზე, პუტინმა გააფრთხილა: „უკრაინაში კრიზისი ოდესღაც უკრაინის ევროკავშირში გაწევრიანების მცდელობით დაიწყო.” ბევრმა ეს პირდაპირ სომხეთს გასაფრთხილებლად განსმარა. რუსეთის პრესსპიკერმა დმიტრი პესკოვმა 5 ივნისს კი ფაშინიანის ხელისუფლებას „ხელოვნური არჩევანის” ქმნა დასწამა.

1 ივნისს ფაშინიანმა უარყო მოსკოვის მოთხოვნა — ევროკავშირში გაწევრიანებაზე რეფერენდუმის ჩატარება. „გაწევრიანების ოფიციალური განაცხადის შეტანის შემდეგ” შეძლებს ამ ნაბიჯის გადადგმას, — განმარტა მან. სომხეთის პრემიერ-მინისტრის შეფასებით, ქვეყნის რუსეთთან ურთიერთობები „გარდაქმნის ფაზაშია.”