„მუსიკოსი ვიყავი, კრიზისი დამიდგა, ცხოვრების აზრი დამეკარგა” — შიო მუჯირის 2000 წლის ინტერვიუ
ეს ინტერვიუ 2000 წლით თარიღდება. მაშინ შიო მუჯირი 31 წლის იყო და ნარიყალის წმინდა ნიკოლოზის ტაძრის წინამძღვრობდა. გადაცემა „პორტრეტი 3/4” საქართველოს რადიოს ეთერში გავიდა — ავტორი თამარ კიკვიძე, ხმის რეჟისორი მეგი მაღლაფერიძე. ამ ჩანაწერამდე, ორი ათეული წლის შემდეგ, მეუფე შიო კათოლიკოს-პატრიარქი გახდა.
გადაცემის ავტორი წლების შემდეგ იხსენებს: „მაშინ ვეძებდი ახალგაზრდებს, ნაკლებად ცნობილებს. ასე მივაგენი იღუმენ შიოს. სულ მომყვება მისი სიტყვები ღვთის შიშის შესახებ, მისი გულწრფელობა, „მამაო ჩვენოს” თქმის მანერა. ლოცვა რომ დაიწყო, ადგა და ამ ერთი ლოცვით თითქოს მთელი წირვა ჩაატარა ჩემს თვალწინ.”
„კრიზისი დამიდგა”
— როგორ მოხვედით ეკლესიაში?
— ვსწავლობდი კონსერვატორიაში. ცხოვრებაში რაღაც შემოქმედებითი კრიზისი დამიდგა — ცხოვრების აზრი დამეკარგა, ვერ ვპოულობდი. ნახე, რომ ერთადერთი გზა სულის გადარჩენისა ქრისტეა. „მე ვარ კარი” და „მე ვარ ჭეშმარიტი” — დანარჩენი ყველაფერი, ნიჭი, გატაცება — ეს ადამიანის ცხოვრების ამბავია, მაგრამ თავისთავად ვერ გიხსნის. ერთი წამი არ ვნანობ ამ გადაწყვეტილებას.
— რა გაგიადვილდათ?
— ის, რომ აბსოლუტურად სავსედ ვგრძნობდი თავს. გამაადვილა ის გაოცებამ, რაც შევიგრძენი, როდესაც ამ მსოფლმხედველობას უფრო ღრმად გავეცანი. ღმერთი მეხმარება — ყოველთვის ახალს და ახალს ვპოულობ.
„ღმერთი სიყვარულია”
— რა უნდა გახსოვდეს ყოველთვის?
— ის, რომ ღმერთს უყვარს ადამიანი. ხშირად გვავიწყდება ეს. ანტონი დიდი ამბობს: ღმერთი კი არ გვსჯის, არამედ ჩვენ თვითონ, როდესაც არასწორად ვცხოვრობთ. ღმერთი უცვლელია — ყოველთვის სიყვარულია. საკმარისია მოვტრიალდეთ, სინანული გამოვთქვათ, ვიდეთ, როგორც მამასთან.
— უიმედობაში ხარ ჩავარდნილი — როგორ მოიპოვო ეს იმედი?
— ძალიან რთულია. მეც მქონია. ერთადერთი — ღმერთმა მიშველა ის, რომ ღმერთთან მივედი. უიმედობა, დეპრესია — ეს მდგომარეობა, სადაც ღმერთი გარიდებულია. ადამიანმა უნდა დაინახოს, სად შეცდა, ცდილობდეს გამოასწოროს. ყოველთვის მებრძოლი უნდა იყოს.
„სამწყსო მყავს — ვალდებული ვარ”
— რას ეძებს ადამიანი?
— განსვენებასა და სიყვარულს — ალბათ, ყოველთვის.
— რის გადალახვა გიჭირთ ყველაზე მეტად?
— საკუთარი თავის — ეს ყველაზე დიდი ბარიერია. ეს თუ დაამარცხე, გამარჯვებული ხარ.
— თქვენ თვითონ რა გჭირდებათ?
— სიყვარული — ის, რომ ვისწავლო. სამწყსო მყავს, ამიტომ ვალდებული ვარ. ვიცი, რომ ჩემი თავის იმედზე მარტო ვერ ვიმუშავებ — ამ რთულ საქმეში ღმერთის შეწევნა ჭირდება.
— რა სჭირდება ქვეყანას?
— ერთიანი, სახელმწიფოებრივი, ეროვნული აზროვნება. ჩვენ პირველ რიგში სულიერად გვიჭირს — ამ სულიერ განკურნებაზე ვლოცულობ.
— და მაინც, რა აქვს კარგი დღევანდელობას?
— კარგი არის ის, რომ ვართ. გვაქვს სამშობლო, რწმენა, ღმერთი, სიყვარული, მეგობრობა. თუ ქართველები ერთად ვიქნებით ღმერთთან — ღმერთი აუცილებლად დაგვეხმარება, რაც არ უნდა იყოს მსოფლიოში.