სანქციები და ომის ეკონომიკა: რატომ ვერ ამოიმუხლა დასავლეთმა რუსეთი ორ წელიწადში
2014 წლის ყირიმის ანექსიის შემდეგ დასავლეთმა პირველი პაკეტი შეიმუშავა, 2022 წლის 24 თებერვლის შემდეგ კი სანქციები უპრეცედენტო მასშტაბს მიაღწია. ორი წლის შემდეგ, ანალიტიკოსები ბალანსს ამოწმებენ: მუშაობს თუ არა ეს იარაღი?
სანქციების ძირითადი ბლოკები
- SWIFT-ის გამოთიშვა: რუსული ბანკების მნიშვნელოვანი ნაწილი გამოვარდა საერთაშორისო გადასახდელი სისტემიდან, თუმცა ირანის გამოცდილება აჩვენა, რომ ალტერნატიული მარშრუტები (ჩინეთის CIPS, ორმხრივი კლირინგი) სისტემის 60-70%-ს ანაცვლებს.
- 300 მილიარდი დოლარის გაყინვა: G7-ის ქვეყნებში განთავსებული რუსული სახელმწიფო აქტივები — ძირითადად ცენტრალური ბანკის სავალუტო რეზერვები — 2022 წლის მარტიდან გაყინულია. მათი კონფისკაცია/გამოყენება იურიდიულ დაბრკოლებებს აწყდება.
- ნავთობის ფასის „ჭერი”: G7, EU და ავსტრალია $60/ბარელზე შეთანხმდნენ. თუმცა ინდოეთი და ჩინეთი ქვედა ფასად ყიდულობენ, ხოლო „ჩრდილოვანი ფლოტი” — 700-800 ტანკერი — ბლოკადას ოფიციალური გადაზიდვის გვერდის ავლით გაურბის.
- ინდივიდუალური სანქციები: 1,500-ზე მეტ პირსა და 400-ზე მეტ ორგანიზაციას ექვემდებარება ქონების გაყინვა და მგზავრობის აკრძალვა.
რატომ მაინც გაიზარდა მშპ?
2023 წელს რუსეთის ეკონომიკა 3.6%-ით, 2024-ში — 4.3%-ით გაიზარდა. ეს ციფრები, ერთი შეხედვით, სანქციების ფიასკოს ემსახურება, მაგრამ ეკონომისტები სხვა სურათს ხატავენ:
ომის ეკონომიკა ყოველთვის მოკლევადიანი სტიმულია — სამხედრო შეკვეთები, ხელფასების ზრდა, სახელმწიფო ხარჯვა. სსრკ-ს ეკონომიკაც 1941-1945 წლებში „იზრდებოდა” ტანკებისა და საბრძოლო მასალის გამოშვების კუთხით, მაგრამ ეს სამომხმარებლო კეთილდღეობა არ იყო.
ასევე: ნედლეული (ნავთობი, ბუნებრივი გაზი, ფოლადი, სასუქი) ჯერ კიდევ ექსპორტირდება — ინდოეთსა და ჩინეთში, სადაც ევროპული ბაზრის დანაკარგი ნაწილობრივ ანაზღაურდება.
გრძელვადიანი გამოწვევები
2025 წლის 1%-ით შენელება ფარული ტკივილების სიმპტომია: ინფლაცია 7-9%-ზე, ცენტრალური ბანკის საპროცენტო განაკვეთი 21%-ზე, ტექნოლოგიური იმპორტის კრიტიკული ნაკლებობა (ნახევარგამტარები, ავიაციის კომპონენტები), დემოგრაფიული კრიზისი ომის გაწელვის გამო.
დასავლელი ეკონომისტების შეფასებით, სანქციები „ქრონიკული” ეფექტია, არა „მწვავე” — ისინი რუსეთის ომის დაფინანსების შესაძლებლობას ამცირებს, მაგრამ ვერ ჩამოქვეითებს ეკონომიკას ისე სწრაფად, რომ ომი შეჩერდეს.