14 მაისს შოთა რუსთაველის სახელმწიფო აკადემიური თეატრის მცირე სცენაზე რუსეთის სახელმწიფო თეატრალური ხელოვნების ინსტიტუტის (ГИТИС) სტუდენტებმა წარმოდგენა გამართეს — მეორე მსოფლიო ომის გამარჯვების 81-ე წლისთავისადმი მიძღვნილი. შესრულდა „კატიუშა”, „ბნელი ღამე”, „ლურჯი ცხვირსახოცი” და სხვა სიმღერები, ასევე სიმონოვის, ტვარდოვსკის და ვისოცკის პოეზია.

ინფორმაცია 16 მაისს გაავრცელა საქართველოში შვეიცარიის საელჩოში მოქმედმა რუსეთის ინტერესების სექციამ: „კონცერტმა დიდი წარმატებით ჩაიარა… ჩვენი საერთო ისტორიის, დიდი სამამულო ომის გმირული გვერდების წმინდა პოეტური მოგონებები სამუდამოდ დარჩება ორივე ხალხის გულებში.”

„ფულის გამო კიდევ გავცემ”

თეატრის დირექტორი გია თევზაძე პირდაპირია: „ჩვენ იჯარით მივეცით დარბაზი, მაქსიმალური თანხა ავიღეთ. ჩვენ ყველაზე მეტი დავკარგეთ ამ ომში — რასაკვირველია, კიდევ რომ დასჭირდეთ, კიდევ მივაქირავებთ ფულის გამო.” კულტურის სამინისტრო მოკლედ: „ეს იყო იჯარა, სცენა გაცემული იყო იჯარით.”

„გამაოგნებელია”

„სოციალური სამართლიანობის ცენტრის” ხელმძღვანელი თამთა მიქელაძე ფეისბუქზე წერს: „ვერ ვიჯერებ, რომ ეს საქართველოში, რუსთაველის თეატრში მოხდა.” მისი შეფასებით, კრემლი მეორე მსოფლიო ომის მეხსიერებას „სახელმწიფო კულტად” იყენებს — ის ემსახურება „უკრაინაში მიმდინარე ომის გამართლებასა და იმპერიული გავლენის შენარჩუნებას.” „„საერთო ისტორიის” ენა ნეიტრალური კი არ არის — ეს „Русский мир”-ის ნარატივის ნაწილია,” — წერს მიქელაძე.

„მშობლიური”

ГИТИС-ის სტუდენტმა დანიილ კორნეევმა კომენტარი გააკეთა: „ძალიან მშობლიურად მომეჩვენა. თითქოს სხვა ქვეყანა არ არის — ვიყავით და ვიქნებით სულ.”

კულტურის სამინისტრო განმარტავს, რომ „თეატრი დამოუკიდებლად წარმართავს თავის საქმიანობას.” რადიო თავისუფლებამ თეატრის დირექტორს სატელეფონო ზარებზე პასუხი ვერ მიიღო.