დმანისისა და აგარაკ-თაშირის ეპისკოპოსი ზენონ იარაჯული სოციალურ ქსელში სახელმწიფოს მიერ „სიძულვილის ენის” წინააღმდეგ მექანიზმების შექმნასთან დაკავშირებულ რისკებს განიხილავს.

„არსებობს საფრთხე, რომ სიძულვილის ენასთან ბრძოლის იდეა თანდათან გადაიქცეს საზოგადოებრივი დისკურსისა და ცნობიერების კონტროლის მექანიზმად, რაც საბოლოოდ დააზიანებს როგორც თავისუფლებას, ისე დემოკრატიული თანაცხოვრებისა და სულიერი კულტურის საფუძვლებს”, — წერს ეპისკოპოსი.

მისი შეფასებით, „სიძულვილის ენის” ცნება ინტერპრეტაციული ხასიათისაა: თუ იგი მკაფიო სამართლებრივი კრიტერიუმების გარეშე გამოიყენება, ეს კატეგორია პოლიტიკური და იდეოლოგიური კონტროლის ინსტრუმენტად გადაიქცევა, რომლის ფარგლებშიც კრიტიკული ან ხელისუფლებისთვის მიუღებელი მოსაზრებებიც კი „სიძულვილის ენად” დაკვალიფიცირდება.

ეპისკოპოსი ხაზს უსვამს, რომ ეკლესია ორ პოლუსს ერთდროულად უარყოფს: „ეკლესიისთვის მიუღებელია, როგორც ადამიანის დამცირებისა და სიძულვილის ყოველგვარი ფორმა, ისე თავისუფლების შეზღუდვა.”

„სიძულვილის ენის” ინსტიტუტის ლეგიტიმურობა, ეპისკოპოსის თქმით, „დამოკიდებულია სამართლებრივი განსაზღვრებების სიზუსტეზე, ინსტიტუციურ დამოუკიდებლობასა და იმ ბალანსზე, რომელიც თანაბრად დაიცავს ადამიანის ღირსებასაც და სიტყვის თავისუფლებასაც.”

ეს განცხადება ეხმიანება პარლამენტში „სიძულვილის ენის” მონიტორინგისთვის შსს-ში სპეციალური სამმართველოს შექმნის ინიციატივას.