კონგრესმენმა ჯო უილსონმა „ქართული ოცნების” ხელისუფლება „პროირანულ რეჟიმად, რომელიც ჩინეთის კომუნისტური პარტიის მხარდაჭერით მოქმედებს,” წოდება, ხოლო 9 ივნისს წარმომადგენელთა პალატამ „კავკასიაში ჩინეთის გავლენის წინააღმდეგ ბრძოლის აქტი” მიიღო. ამ ფონზე ჩინეთისა და ირანის ელჩები გამოვიდნენ.

ჩინეთის ელჩმა ჭოუ ციენმა განაცხადა: „არ ვფიქრობ, კონგრესმენი ამერიკის პოლიტიკას წარმოადგენს — ეს ჩვენ არ გვაინტერესებს.” ირანის ელჩმა სეიედ ალი მოჯანიმ კი ეს სიტყვები გააზიარა და ფეისბუქზე დაწერა: „დღევანდელ მსოფლიოს, როგორც არასდროს, სჭირდება ურთიერთპატივისცემა და სახელმწიფოების საგარეო პოლიტიკური არჩევანის მრავალფეროვნების აღიარება. არც ერთმა ქვეყანამ არ უნდა სხვებს კარნახობდეს, ვისთან ჰქონდეთ ურთიერთობა.”

მოჯანიმ ასევე ჩინეთი „თანამედროვე მსოფლიოს ერთ-ერთ უმნიშვნელოვანეს ეკონომიკურ ძალად” დაახასიათა და „შუა დერეფნის” სტრატეგიული მნიშვნელობა — საქართველოს, როგორც აზია-ევროპის დამაკავშირებელი ქვეყნის, როლი — გამოკვეთა. ამავე განცხადებაში გააკრიტიკა სანქციური პოლიტიკა: „ცალმხრივი სანქციები, ზეწოლა და სხვა ქვეყნების შიდა საქმეებში ჩარევა მხოლოდ კრიზისებს ამძაფრებს.”

ირანი და ჩინეთი 55 ქვეყანას შორის არიან, რომლებმაც 5 ივნისს გაეროში ხმა შეიკავეს — არ დაუჭირეს მხარი ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა დაბრუნების შესახებ რეზოლუციას. ამავე დღეს საქართველო-ჩინეთის „ყოვლისმომცველი სტრატეგიული პარტნიორობის” ხელშეკრულება გაფორმდა.

თბილისი კვლავ ამტკიცებს, რომ ვაშინგტონთან „სუფთა ფურცლიდან” ურთიერთობის დაწყებას ელის, თუმცა ბიძინა ივანიშვილისა და სხვა მაღალჩინოსნებზე დაწესებული სანქციები მოხსნილი არ არის.