„საქმე სერიოზულად არის” — 11 ივნისს ევროკავშირ-საქართველოს სავიზო დიალოგი; გადაწყვეტილება 2027 წლის იანვარში
2027 წლის იანვარში ევროკავშირის წევრი ქვეყნები კენჭს უყრიან გადაწყვეტილებას, შეჩერდეს თუ არა საქართველოს მოქალაქეებისთვის უვიზო მიმოსვლა. ამას რადიო თავისუფლების ბრიუსელის წყაროები ადასტურებენ, ოპერაციული ვადებია დადგენილი: 11 ივნისი — დიალოგი; 2026 წლის დეკემბერი — ანგარიში; 2027 წლის იანვარი — კენჭისყრა.
11 ივნისის მნიშვნელობა
ბრიუსელის თანამდებობის პირმა რადიო თავისუფლებას განუცხადა: შეხვედრის მიზანია, „საქართველოს გააგებინოს, რომ საქმე სერიოზულად არის.” ევროკავშირი ვალდებული გახდა ეს დიალოგი გამართოს, მას შემდეგ რაც 2026 წლის მაისში უვიზო მიმოსვლის შეჩერების მექანიზმი ამოქმედდა.
ბრიუსელი ითხოვს, საქართველომ „შესაბამისი ადამიანი” გამოუშვას — ვინმე, ვისთანაც „კონსტრუქციული საუბარი” შეიძლება. 2025 წელს ადამიანის უფლებებზე დიალოგი ჩაიშალა: ქართულ დელეგაციაში ევროკავშირის მიერ სანქცირებული პირი — შინაგან საქმეთა მინისტრის მოადგილე ალექსანდრე დარახველიძე — შეიყვანეს.
უვიზო მიმოსვლა — არა „ეგზისტენციალური”?
საგარეო სამინისტრომ 5 ივნისს განაცხადა, რომ 11 ივნისის შეხვედრაში „საქართველოს შესაბამისი უწყებების წარმომადგენლები მიიღებენ მონაწილეობას, საგარეო სამინისტროს საერთაშორისო სამართლებრივი, საკონსულო და დიასპორის საკითხების დირექტორატის დირექტორის ხელმძღვანელობით.”
თბილისი ამავე დროს ამბობს, რომ უვიზო მიმოსვლა „ეგზისტენციალური საკითხი” არ არის — განცხადება, რომელსაც ბრიუსელი განსხვავებულად ხედავს.
კვალიფიციური უმრავლესობა — კრიტიკული ელემენტი
უვიზო მიმოსვლის შეჩერებას 27 ქვეყნის კონსენსუსი არ სჭირდება. საკმარისია ევროკავშირის წევრების 55% (ევროკავშირის მოსახლეობის 65%-ის ტოლი), რაც ნიშნავს — საქართველოს კეთილგანწყობილი სახელმწიფოები (უნგრეთი, სლოვაკეთი, იტალია) ვეტო ვერ დებენ.
რა ეცადლება?
უვიზო მიმოსვლის შეჩერება ნიშნავს, რომ 9 წლის შემდეგ საქართველოს მოქალაქეებს შენგენის ზონაში შესვლისათვის კვლავ ვიზა დასჭირდებათ — ტურისტული, საქმიანი, სტუდენტური და ოჯახური ვიზიტებისთვის. ეს იქნება ძლიერი პოლიტიკური სიგნალი.
ევროკავშირის 26 წევრი ქვეყანა 2025 წლის დეკემბერში ერთობლივ განცხადებაში ითხოვდა: გათავისუფლდეს „უსაფუძვლოდ დაკავებული” პოლიტიკოსები, ჟურნალისტები და აქტივისტები; გაუქმდეს „რეპრესიული კანონმდებლობა.” ოფიციალური თბილისი ამ მოთხოვნებს „შიდა საქმეებში ჩარევად” და „შანტაჟად” მიიჩნევს.