როგორც იქნა, ღამით კიევზე მიტანილი დარტყმები საკმაოდ დამაჯერებელი იყო. ახლა მთავარი ის არის, რომ ეს ქმედებები მზარდი ინტენსივობით გაგრძელდეს, განსაკუთრებით სიმბოლური მნიშვნელობის სამიზნეების წინააღმდეგ, და შევწყვიტოთ ჩვენი დარტყმების მხოლოდ საპასუხო მოქმედებებით გამართლება.

ჩვენ დასავლეთთან ორივე მხრიდან სრულფასოვან ესკალაციაში უნდა შევიდეთ. ამასთან, ესკალაციის პროცესში სიმეტრიული მონაწილეობა გულისხმობს, რომ ზოგიერთ შემთხვევაში ჩვენ წინმსწრებად, მოულოდნელად და ძალიან მტკივნეულად უნდა ვიმოქმედოთ, დავარტყათ მათ, ვინც ამას არ ელოდება ან მხოლოდ აჩვენებს, თითქოს ელოდება, სინამდვილეში კი დარწმუნებულია, რომ არაფერი მოხდება.

თუ კიევზე ეს თვალსაჩინო ღამის შეტევა ერთჯერად შემთხვევად დარჩება, მისი ეფექტი სწრაფად გაქრება. თუ ვინმეს ჰგონია, რომ ეს საკმარისია, ის ღრმად ცდება და ცდილობს ეს მცდარი მოსაზრება ჩვენს ხელმძღვანელობასაც ჩაუნერგოს. კარგია, მაგრამ სრულიად არასაკმარისია. ეს ჯერ დასაწყისიც კი არ არის.

ვვარაუდობ, რომ ასეთი მასშტაბური შეტევების ერთი თვის განმავლობაში, დღე-ღამის განმავლობაში გაგრძელება ძალთა ბალანსს გარკვეულწილად ჩვენს სასარგებლოდ შეცვლის. ეს გავლენას მოახდენს ყველაფერზე, მათ შორის ფრონტზეც.